De hashtag #MeToo houdt de wereld nu bezig, maar de hashtag is niet nieuw werd al voor het eerst gebruikt in 2006.

Seksueel grensoverschrijdend gedrag komt, in verschillende mate, in alle culturen ter wereld en zowel bij vrouwen als mannen voor en is van alle tijden. Ook voor 2006 zijn er golven geweest waarin seksueel misbruik aan de kaak werd gesteld.

Wat hebben we van #MeToo te leren?

Ik deel graag met jullie wat Mieke Steenveld hierover schreef. Haar woorden raken mij en zetten mij daardoor in beweging. Het gaat namelijk niet alleen om het aan de kaak stellen van seksueel grensoverschrijdend gedrag, maar raakt ook ons op veel andere vlakken.

Voor vrouwen, voor mannen, voor onze dochters en onze zonen. Voor hier en voor daar. Voor eerder, nu en voor later.

Netflix stopt de samenwerking met een topacteur en deze is ook niet meer welkom bij ING. Een Republikeinse kandidaat die zieltjes wint door zich tegen het homohuwelijk uit te spreken, lijkt zelf flink over de scheef te zijn gegaan. Of dichter bij huis: de casting-director die vroeg acteurs uit de kleren te gaan bij één-op-één sessies. Zedenrechercheurs zijn intussen drukker met aangiften. Ook de media kan de aanklachten amper bijhouden. #MeToo raakt de samenleving. Het raakt vrouwen. Mannen ook. Het raakt: #MeToo.

Maar wat laat #metoo ons nu werkelijk zien? Niet alleen wát er speelde in onze samenleving en in de wereld. Volgens mij laat #metoo ons zien dat het nog stééds speelt. Dit roept bij mij de vraag op: wat leren we van het verleden? Leren we überhaupt van het verleden?

#MeToo doet mij beseffen dat we met iets urgents te maken hebben, namelijk het aan de kaak stellen van ons eigen gedrag. Of ongevraagd daarop aangesproken durven en kunnen worden. Waarom? Omdat het nog steeds nodig is. En diep van binnen weten we dat al heel lang.

Rechtspraak en wetboek hebben we nodig, zeker, maar lijkt niet altijd voldoende om de lessons learned te vinden en te onthouden. #metoo spreekt ons aan op ons innerlijk wetboek.

Daarom, mijn oproep aan ons allemaal om onacceptabel gedrag te zien en te benoemen en voorop te gaan in de verandering die nog zo hard nodig blijkt te zijn. Als de #metoo (social) mediastorm straks overwaait wat onthouden we er dan nog van? Er is nog veel te doen in onze samenleving en dat start met ons falen niet uit de weg te gaan.#metoo vraagt om lef, om moed en om morele integriteit.

Voor vrouwen, voor mannen, voor onze dochters en onze zonen. Voor hier en voor daar. Voor eerder, nu en voor later.

Ter aanmoediging dit filmpje van Jackson Katz, over de ‘bystander approach’: in plaats van alleen te focussen op vrouwen als slachtoffers en mannen als daders van intimidatie, misbruik of geweld, concentreert de ‘omstanders benadering’ zich op de rol van peers in scholen, groepen, teams, werkplaatsen en andere sociale eenheden.

Peers of peergroup is een groep van met elkaar bekende leeftijdgenoten of collega’s die gemeenschappelijke gedragscodes hebben en die voor elkaar de basis van sociale vergelijking vormen, waaraan oordelen over slagen of falen worden ontleend.

En in deze specifieke zaken…mannen voorop graag! Laat weten, zien en horen dat jullie begrijpen waartoe opgeroepen wordt.